CoruBlogs

no sé si ir registrando el dominio priveira.com (aunque el driveira.com de Dani tampoco está registrado), pero desde el miércoles 24, como dijo un ginecólogo que se asomó al quirófano, “otro Coruñés ha llegado a este mundo”

desde el punto de vista del usuario, el Vista (valga la rebuznancia) es DEPLORABLE; desde el punto de vista del usuario ACOSTUMBRADO a versiones anteriores de Windows, es todavía peor…

backspace = history.back()
¿quién fue el listo que decidió cambiar el comportamiento del botón backspace “

imaginemos que no tenemos fotos de la boda; pero sí el vídeo… ¿se podría sacar una foto de los fotogramas del vídeo para p.e. enviarle a mis parientes?
si me pongo a pensar en mi propia boda (casi una década ya…) supongo que extraer de un vídeo VHS sería fácil (digitalización de la [...]

He tenido el placer de haber sido seleccionado para la exposición que tendrá lugar en la Escuela de Arte de Gauadalajara a resultas de el fallo del 6º CONCURSO NACIONAL DE FOTOGRAFIA “HUEVOS PITAS 2008.
Es un concurso que os recomiendo, las fotos pr…

Ainda que a estas alturas debaríamos estar saindo de Liverpool camiño de Malmö (Noruega), por razóns técnicas e de falta de tripulación cambiouse a última hora o programa de navegación e o armador optou por probas máis cercanas, así que aquí nos tes preparando a saída da clásica “Illas Sisargas” que tantas veces disfrutamos xuntos a bordo do “Pedras de Hércules” , do “Riás” e agora no “Hansa”.
Ainda que íamos ben escasos de xente. Só contabamos con seis persoas, o armador estirouse e contratou a Pilar Mesa do “Navantia” (bicampeón do mundo da clase 670).
A adaptación da rapaza foi estupenda . Supoño que , entre outras cousas, porque dos catorce que deberíamos ser , só estabamos seis; e así minimizábase o risco de friccións a bordo. Por outra banda íamos ter que multiplicarnos para atender convinetemente ás maniobras e non creo que houbera moito tempo para vida social.
A fin de semán presentabase ideal: sol, mar chan, bo vento entablado do WNW cuns vinte nós. Deste xeito iríamos todos cara a Malpica navegando a un través .
Na saída había abarrote. Cerca de coarenta barcos .
Nos ó sinal de atención (cinco minutos) fumonos para atrás de todo e fuximos da pelexa que se montou sobre a liña de saída. Collimos inercia abondo para xenerar o noso propio vento aparente, e ahí estabamos!
Houbo varios toques sobre a liña e os berros dos patróns e os proas oíanse ben desde atrás.
Nos mentres tanto seguíamos á nosa, tomando un bordo cara a fora, para fuxir da prevista caida de vento que ,sempre nos acomete á caida da tarde cando estamos chegando a Malpica.
A metade da flota decidíu seguir polo bordo de terra para aproveitar o salto do vento terral , e pronto se destacou o “Raygrass” e o “Galiciaxoven” , que ó pouco tempo xa estaban enzarzados nunha loita de marcaxes sen fin , facendo a súa propia regata.
Aquelo máis ben parecía un “match race” entre os dous .Máis atrás o resto da flota en bordos de terra, intermedios ,e algúns como o “Fadesa” pegadiños á nosa popa cara a fora.
Nos non deixábamos de ollar para o noso inmediato perseguidor tentando por todos os medios non perder a ventalla que ostentábamos (nunca tanto corrín por unha cuberta, neno, non nos chegaban as máns); pero, hete aquí que nos veu a sorte a ver: O “Fadesa” (supoño que forzando ó máximo) rachou o seu xénova, co cal a súa velocidade caeu en picado mentres atendían a arriar os trozos da vela rota e izaban a toda presa outro xénova ,máis pequeño. Nos, que non baixábamos dos dez a once nós, seguíamos aumentando a ventalla, agora xa con tranquilidade.
Cando xa tíñamos a Sisarga Grande ó noso través, e o resto da flota estaba desperdigada polos Baixos dos Baldaios ben ó lonxe da nosa popa, viramos en demanda da boia de recalada ,que segundo as instruccións de regata debería estar na Praia das Salseiras…, pero, por máis que ollamos para o punto indicado alí , nen con prismáticos veíamos nada.
O patrón da orden de avisar por radio ó barco do Comité de Regatas por ver se o fondeo da boia garreara…
Caaa!!! chegaramos tan axiña que o Comité ainda non tivera tempo de colocar a boia!!.
Cando estabamos xa a menos de media milla da punta da escolleira do Porto vimos sair fungada unha neumática coa boia que fondearon xustiño co tempo xusto para que o balizador nos deixara sitio abondo para virar e enfilar a liña de meta.
Cando sonou o bocinazo que marcaba a nosa entrada levabamos dúas horas ,doce minutos , dazaseis segundos de regata. Acababamos de marcar novo record no recorrido desta proba!!!
Por radio os xuices deronnos a boa nova e os seis caimos cun sorriso de orella a orella sobre a cuberta. Ainda quedaba amarrar e arranchar as velas e a maniobra… pero, a satisfacción dabanos ás.
Non sabes a que se montou esta noite por Malpica coa tripulación do,agora coñecido como: “O Rápido de Malpica”.