CoruBlogs

El otro día llega por fin el regalo de DUREX, que por cierto me equivoqué y no se trataba de la primera temporada de Sexo en NY, sino de Cuestión de Sexo. Tardé unas horas en trapichear con el aparato y vendérselo a Víctor del bar de al lado, el Bruxas. Resultado: le cambié el [...]

Na concentración propiamente dita, o ambiente do mellor. Apertura, tolerancia, bo rollo , e os tolos que entre trinta mil persoas sempre hai, eran rápidamente abroncados polos seus propios colegas; ou no seu caso, chamados á orde pola GNR que patrullaba polas zonas de acampada nunhos carriños deses do golf a paso de persoa.
Pero bueno, a parte de motos (por certo o Sr. Harley e o Sr. Davidson debían de estar de oferta, porque parecera que as regalasen de tantas que había), e polos coarenta euros que pagas pola inscripción podías contar con todos os servicios da mesma, tres comidas diarias e , pola noite, con actuacións como a de Lou Reed,Gary Moore ou os Blues Brothers.
Esto pola noitiña, ó refrescar un pouco, pola tarde e entre os calores do Algarve en pleno verán, podías asistir a maravillosos espectáculos como a elección de Miss camiseta mollada, ou se estabas vago, simplemente sentarte baixo calqueira piñeiro a ver a paisanaxe , que claro, coa calor, xa se sabe.
Xúroche que nunha desas cheguei a pensar que estaba no ceo , ou que todo era realidade virtual e eran todas de plástico.
Sí,xa sei que é un comentario machista; pero, meu neniño, habías de estar ti alí para ver o que eu vin.
Se ata unha tarde especialmente calurosa un grupo de obsequiosas señoritas accederon ás duchas exteriores da nosa área de acampada ,e supoño que froito das calores algarvías, acabaron despoxándose dos seus micro pantalóns e dos seus escuetos tanguiñas…
Non che sei se sería cousa da organización (impecable por outra banda), ou serían grandiosas espontáneas… Pero, esto, meu amigo, é o que lle dovolve a fe no ser humán a un home de ben.
No segundo día da concentración xa a cousa empezou a animarse e podías ver xente da República Checa , de Rusia (estes a bodo de sendas Ural, que parecían traidas do Frente de Leningrado), de Viena, de Polonia… e ata da Coruña!!!.
Todos e todas (dúas rusas que …te deixaban sen alento) nas súas motos cargadiñas ata o inimaxinable.
Algo que hei de salientar é o trato impecable por parte da organización, os voluntarios/as e a GNR que cubría o evento. En nengún momento malas caras, nen malos modos. Sempre pendentes dos inscritos/as e axilizando ata o insospeitado as colas para os xantares e a limpeza nos distintos lugares de aseo persoal.
Non che vou dicir que a xente non se “empiriquitou” nen un chisco… por suposto que sí, pero non se vía un mal momento nen unha mala cara porque alguén se pasara ou montase bronca por mor dunha copa de máis.
Con dicirche que o actor que sustitue a James Beluschi ó fronte dos Blues Brothers pillou unha boa enchenta de cervexa e rematou facéndose unha tatuaxe no seu lombo co anagrama do Motoclube de Faro!!!
Mira, ainda que non gostes das motos, xa só polos concertos, o espectáculo dentro e fora do escenario, dentro e fora da concentración; xa só por eso págache a pena vir ata Faro o ano que ven.
Ah, e non esquenzas repelente para os mosquitos!!

P.S.
Cerca de trinta mil inscritos , máis coches de apoio,máis amigos, máis turistas… poden darvos idea da magnitude do evento.
P.S. 2
Non sei se non habería tongo no certamen de Miss Camiseta Mollada. Para min que non debu gañar a local, se non a rusa Helena… ,vamos, onde vai parar…

Se me ocurren muchas formas de despedirme, he elegido esta:

Los momentos pasan, tú permaneces.
corinne bailey rae, like a star