Taxonomía xenofóbica
Entre pitos e frautas , acabo de darme de conta do tempo que levo sen contactar contigo.
Non teño desculpa. Estou embarcado en tantas aventuras , que xa sabes o que sucede ó final.
Ben, esta vez non vou perder o tempo artellando algunha historia para ti. Simplemente hei de contarche o que me aconteceu na derradeira cea do clube de borrachos…
Agarda un bocadiño…/…
Estou escribíndoche esto dende a cuberta do Hansa, e acaba de chegar unha goleta holandesa a Lotos. Non había ninguén en terra … e claro, unha norma básica de cortesía mariñeira é a de botar unha man cando un colega está en apuros.
Non eran exactamente apuros, pero unha man desde terra para atracar éche algo que todos agradecemos, e máis ó chegarmos a outro país.
Que queres , penso que estes detalles son os que realmente dan a imaxe dun país de cara ós seus visitantes.
Ben , despois desta disquisición mariñeira, sigo contándoche a cea do clube de borrachos.
Verás , estabamos convocados/as para unha cata de viños franceses, que ía estar dirixida por un prestixioso summellier (creo que se escribe así) de Burdeos. A cata en sí non foi nada do outro mundo. Entre outras cousas porque a entrada do gabacho non puido ser peor. O tío non vai e di que o seu pai calificaba os viños españois como merda embotellada!!!
Claro o ambiente caldeouse máis que de presa.
Contodo , segundo ían avanzando as botellas o persoal relaxouse ó decatàrmonos do escaso dominio do español por parte do gabacho.Eso, e probablemente tamén as botellas catadas, fixeron que aumentara a condescendencia para co invitado.
Pero, esto non era o que eu quería contarche. No clube, que está aberto a todos os estmentos sociais, predominaban ata hai ben pouco xente do gremio da hostelería, da abogacía e últimamente ata do gremio do ensino, que non che sei moi ben por qué ainda que supoño que moitos/as deles/as decidiron tirarse á bebida, apuntáronse en masa ós cursos de iniciación á enoloxía e abrazaron esta nova fe con pasión de conversos.
Total, que cal non sería a miña sorpresa, cando entre o concurrida que estaba a cea oigo alguén que me chama con voz de fin de cata; e ó ollar cara alí non o vas creer, era Isabel e a sùa amiga Esther.
Si, oh, a que da clases nun deses colexios pijos de Lacuruña.
E ,xa postos uniuse á festa Carmen a de Fenosa e Antonio o bombeiro, que xa viña ben servidiño.
Como queira que ás once nos botaron do clube ,toda a nosa mesa decidimos continuar a esmorga pola nosa conta, e rematamos nunha vinoteca que acababa de abrir un dos nosos compañeiros do clube.
Por fortuna eu non tiña que entrar a currar moi cedo ó día seguinte ,posto que unha vez na vinoteca seguíu a animación.
Alí foiche o acabouse: Isabel empezou a relatarnos unha das movidas que vivíu nunha desas reunións que teñen os profes (á que lle chaman claustro) e deunos unha clara visión de como está o mundo do ensino no país.
Como nolo contou cho conto: No colexio onde traballa Isabel montaron un claustro por mor dun brick de chocolate!!!. Sí, eu tamén puxen esa mesma cara ; pero tanto insistíu que ó final non me quedou máis que creela.
A historia veu porque polo visto, un rapaz do colexio guindoulle un brick de chocolate á cachola dunha mai , dende a fiestra do autobús. E hete aquí, que con tan mala pata que lle acertou de cheo.
Nada fora do normal dentro do que se podería calificar como unha gamberrada. Aaaaiiii, amiguiño!!!, pero a cousa tiña máis miga. Se non como crees ti que ían convocar un claustro só por eso. Resulta que a mai en cuestión era a mai de Kevin de Jesús e de Michael Jordan (os nomes son reais como a vida mesma. Isabel trouxonos ós poucos días as fichas dos clientes para que non pensaramos que eran imaxinacións dela); e a mai en cuestión érache de raza negra!!!
E,este è o meolo do claustro. Parece ser , sostiña entre argalladas Isabel, que o seu director e parte dos claustrais dubidaban entre castigar ó rapaz por unha falta grave ou moi grave.
Se só valoraban o feito en sí (guindarlle un obxecto a un adulto) é un asunto grave;pero se se tiña en conta o feito diferencial por mor da raza, entón o asunto podería tratarse como un feito xenófobo e pasaría a ser moi grave. O cal conlevaría a expulsión do cliente.
Polo que nos contou Isabel, estiveron dúas horas discutindo sobre o asunto para chegaren á conclusión de que se tratou dun incidente de xenofobia reiterante(sì,coño, leeches ben). Claro ,supoño que terían en conta a raza da mai dos interfectos, e o feito de que o brick fora de chocolate…
Sempre o dixen: Eso do ensino non é unha profesión seria, joeeer!!!
Están todos/as tarados/as. Dúas horas para ver se era ou non xenofobia…!!
